Τέλος Εποχής!!

Ο Kevin Garnett ήταν αυτός που πρίν μια εβδομάδα έκλεισε το φετινο κύμα αποχωρήσεων στο ΝΒΑ το οποίο άνοιξε ο Kobe Bryant μαζι με τον Τim Duncan.. Το κλίμα ήταν ήδη βαρύ αλλά η δήλωση του Paul Pierce το έκανε βαρύτερο.. Μια τελευταία χρονιά είπε... To ίδιο φαίνεται να ισχύει τόσο για τον Vince Carter, τον Manu Ginobili και ίσως ο Dirk Nowitzki που αποτελούν τους τελευταίους της χρησής γενιάς που μας μεγάλωσε.. Ιverson, Shaq,Nash,Allen,KG,Pierce,Carter,Duncan,Manu,Dirk,McGrady και Kobe ... Το παιδικό μας παραμύθι φτάνει στο τέλος...

Το κείμενο αυτό απευθύνεται κυρίως για τους γεννηθέντες την περίοδο 1985-1995.. Δεν έχω κάποιο πρόβλημα με τους υπόλοιπους.. Προς θεού..Απλά η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα έχει ένα πιο στενό συναισθηματικό δέσιμο με τους παραπάνω παίχτες, πολύ απλά γιατί αυτοί ήταν ο λόγος που δεθήκαμε με το μπάσκετ..

Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω στα παιδικά μου χρόνια... Δεν θυμάμαι ούτε το πρώτο 20αρι σε διαγώνισμα(αν υπήρχε), oύτε την πρώτη σχολική εκδρομή,ούτε το πρώτο μου φιλί ούτε καν τον πρώτο μου έρωτα..!! ΛΑΘΟΣ αυτόν τον θυμάμαι.... Το ΜΠΑΣΚΕΤ..!! Έρωτας κεραυνοβόλος!! Όπως οι φυσιολογικοί άνθρωποι ερωτεύονται με τα όμορφα μάτια κάποιας κοπέλας, με το χαμόγελο της, την συμπεριφορά της, το ήθος της,το χιούμορ της κλπ.... Ετσι και εμεις ερωτευτήκαμε τα μάτια γεμάτα μίσος του Garnett,το χαμόγελο του Kobe, την συμπεριφορά του Iverson, το ήθος του Τιμ,το χιούμορ του Σακ κλπ...

Δεν ξεχνιούνται εύκολα ο μόχθος να μαζέψουμε τα αυτοκόλητα της Panini με τους αγαπημένους μας παίχτες, τα παρακάλια σε γονείς,παπούδες και σία να μας κάνουν δώρο μια φανέλα ένος από τους ήρωες μας, τα ψέματα που λέγαμε στους γονείς μας ότι θα πάμε στο σπίτι ένος φίλου να διαβάσουμε και εμείς καθόμασταν άγρυπνοι να δούμε αγώνες ΝΒΑ, η προσπάθεια που κάναμε να μιμηθούμε τα ίδωλα μας σε όλα, τρίπλες,κινήσεις,μορφασμούς... Ακόμα και στο κούρεμα.. Ναι για τα κοτσιδάκια του Iverson λέω...

Το κάθε παιδί στον αγώνα έπαιρνε και το όνομα ένος παίχτη... Το ωραίο είναι ότι δεν το αποφάσιζε αυτός αλλά η παρέα μετα από meeting… O παχουλός ήταν ο Σακ,ο κοντός ο AI,το ήσυχο παιδί ο Nτάνκαν,ο “σουτάρω μόνο τρίποντα” ήταν ο Allen, o καλύτερος παίχτης ήταν ο Kobe,o καλύτερος πασσερ ο Νας,ο πιο “μάγκας” o Γκαρνέτ και πάει λέγοντας...

Το παιχνίδι ξεκινούσε... και δεν τέλειωνε μέχρι να βγουν οι μανάδες στα μπαλκόνια και να απειλούν με τιμωρία...

Πως περάσαν κιόλας τόσα χρόνια και άντε εμείς μεγαλώσαμε.. Οι αγαπημένοι μας παίχτες γιατί μεγάλωσαν;;;;; 

Σας ευχαριστώ για όλα!!!!

Υ.Γ. Την γενιά του Λεμπρον,Μελο,Γουειντ,Πολ,Μπος δεν τους αναφέρω γιατι όταν εμφανίστηκαν είχαμε ήδη δεθεί με τους προηγούμενους και πέρα από αυτό έιναι η γενιά της Σαιτάμα...!!!

Υ.Γ1 Την σκυτάλη παίρνουν τώρα οι “συνομιλικοί” μας.. Καρι,KD,Westbrook,Harden,Ιrving,George,Lillard,KAT,Booker(θα τα πούμε σύντομα για αυτόν),Porzingis,Simmons κλπ...