This man is a magician.He can do no wrong.He can walk on water.Αυτή είναι η φράση νομίζω που αποτυπώνει καλύτερα το μπασκετικό μεγαλείο του Δημήτρη Διαμαντίδη ο οποίος χθες είπε το οριστικό αντίο στο μπάσκετ και στον Παναθηναικό.
Αλήθεια ποιος δεν δάκρυσε όταν άκουσε τα τελευταία λόγια του Μήτσου;
Ποιον δεν διαπέρασε ένα ρίγος όταν κατάλαβε ότι είναι η τελευταία φορά που βλέπουμε τον αρχηγό μας μέσα στις αγαπημένες μας τέσσερις γραμμές;
Τα συναισθήματα πάντως είναι ανάμεικτα με την θλίψη δυστυχώς να μας διακατέχει.Από την μία θλίψη γιατί δεν θα ξαναδούμε τον Μήτσο να παίζει με το 13 στη φανέλα και να μας χαρίσει άλλες τόσες μαγικές στιγμές,χαρά όμως από την άλλη γιατί ήταν 12 υπέροχα και αξέχαστα χρόνια γεμάτα χαρές,με τρομερές διακρίσεις για τον σύλλογο αλλά και τον Διαμαντίδη σε ατομικό επίπεδο,ο οποίος ανήκει πλέον στο πάνθεον του ελληνικού και ευρωπαικού μπάσκετ!
Όλα ξεκίνησαν το μακρινό,πλέον, 2004 όταν υπέγραψε στον Παναθηναικό.Θυμάμαι τότε οι εφημερίδες έγραφαν για μία απλά καλή μεταγραφή και για ένα παιδί με περιθώρια εξέλιξης και εκπληκτικά αθλητικά προσόντα.Ποιος όμως περίμενε ότι αυτό το παιδί από τον Ηρακλή θα έπαιζε 12 χρόνια στον Παναθηναικό και θα προσέφερε τόσες χαρές όχι μόνο στους φιλάθλους του Παναθηναικού αλλά γενικότερα στο ελληνικό και ευρωπαικό μπάσκετ αντίστοιχα;
Η πορεία του Διαμαντίδη;Πραγματικά ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ,αξιοζήλευτη και δύσκολη για οποιονδήποτε.9 πρωταθλήματα,10 κύπελλα,3 Euroelague,MVP του Final 4,της Euroleague και του ελληνικού πρωταθλήματος(x17),καλύτερος αμυντικός διαδοχικές χρονιές στην Euroelague,συνεχώς στην κορυφαία 5άδα της Ευρώπης,1ος σε assists,block,κλεψίματα και πάει λέγοντας για τον άνθρωπου που οδήγησε τον Παναθηναικό στην κορυφή.
"Αν ο Παναθηναικός ήταν άνθρωπος αυτός θα ήταν ο Διαμαντίδης" τάδε έφη ο κ.Γιαννακόπουλος αποτυπώνοντας σε αυτήν την φράση το μεγαλείο του παίκτη αυτού και τις αξίες,τα ήθη και τις αρχές που αντιπροσώπευε.
Ποιος δεν θυμάται την φοβερή τάπα στον Άκερ όταν όλο το Ο.Α.Κ.Α πάγωσε την στιγμή του κλεψίματος και ύστερα από την τάπα επικρατούσε πανικός ευχαρίστησης και δέους;
Το "Βάλ'το αγόρι μου" στον ημιτελικό με την Γαλλία του Βασίλη Σκουντή όταν ο Ζήσης πάσαρε στον Δημήτρη και αυτός σηκώθηκε από τα 6 και 25,τότε,για να στείλει στην Εθνική στον τελικό και να κερδίσει το χρυσό;
Ποιος δεν θυμάται το σουτ του "Αθεόφοβου" όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο speaker όταν ο Μήτσος πέταξε την μπάλα από το κέντρο του γηπέδου και ευστόχησε;
Το ακροβατικό λέι απ στον τελικό με τη Μακάμπι το 2011 στην "επίδειξη του καλύτερου παίκτη της Ευρώπης" όπως είχε αναφέρει ο Συρίγος;
Ποιος δεν θυμάται τα νικητήρια σουτ με Μπαρτσελόνα,Μάλαγα Λαμποράλ,το κρεσέντο με 3/3 έναντι στον Ολυμπιακό και άλλα τόσα game winners;
Το κλέψιμο από τον Μουλαομέροβιτς και την πάσα στον Μπατίστ για το goal foul και τελικά το διπλό του Παναθηναικού;
Τους 13 πόντους σε 75 δευτερόλεπτα;
Πραγματικά μπορώ να γράφω ώρες ατελείωτες για να καταγράψω όλα τα επιτεύγματα του αιώνιου αρχηγού γιατί πραγματικά είναι πάρα πολλά.Πέρα όμως από τα κύπελλα,τα ευρωπαικά και τα πρωταθλήματα ο Δημήτρης μπήκε στις καρδιές μας.Ποτέ δεν προκάλεσε,ποτέ δεν δημιούργησε προβλήματα,πάντα ταπεινός.
ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ.Αυτή είναι η λέξη που τον συνόδευε σε όλη του την καριέρα ακόμη και όταν όλοι οι προβολείς της δημοσιότητας ήταν απάνω του.Κάτι δηλώσεις όπως "δεν θεωρώ τον εαυτό μου τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης αλλά θεωρώ τον εαυτό μου έναν απλά καλό παίκτη που βοηθάει την ομάδα μου","δεν θεωρώ τον εαυτό μου ηγέτη" και "στα παιδιά μου θα πω απλώς πως απλά έπαιζα μπάσκετ" αποδεικνύουν το μεγαλείο και το ήθος του Δημήτρη.ΠΡΟΣΟΧΗ.Όλες αυτές οι δηλώσεις έγιναν όταν όλη η Ευρώπη παραμιλούσε για πάρτη του.
Πάντα πιστός στην ομάδα που τον ανέδειξε αλλά και στην ομάδα που αναδείχθηκε από αυτόν τον τύπο με το 13.
"Που να πάω εδώ είναι η οικογένειά μου"...Δεν χωράνε λόγια πραγματικά.
Πάντα πιστός στρατιώτης του ελληνικού μπάσκετ και της Εθνικής οδηγώντας την σε τόσες επιτυχίες.
Α ρε Μητσάρα πόσες γενιές θα μάθουν για σένα;Πόσα παιδιά ασχολήθηκαν με το μπάσκετ εξαιτίας σου;Πόσα παιδιά έγιναν Παναθηναικοί βλέποντας σε;Η επιρροή σου ρε Μήτσο ήταν απίστευτη σε όλους τους τομείς!
Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ έχω να πω σε σένα τεράστιε παίκτη μα πάνω απ'όλα άνθρωπε Δημήτρη.Νομίζω και για τον ίδιο ένα ευχαριστώ είναι αρκετό.Και ο ίδιος δεν θα ήθελε λαμπρές τελετές και αποθέωση.Ένα ευχαριστώ από καρδιάς θα ήθελε για τα 12 υπέροχα χρόνια που χάρισε σε εμάς τους Παναθηναικούς και γενικότερα στους μπασκετόφιλους.
Καλή συνέχεια στην υπόλοιπη ζωή σου ρε αρχηγέ με την οικογένειά σου.Δεν θα πω όμως αντίο.Θα πω ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ!
Υ.Γ:Να συστηθώ κιόλας.Είμαι ο συντάκτης Kostas Kal και δεν θα μπορούσα να αναφερθώ σε κάποιον άλλον στο πρώτο μου άρθρο
Υ.Γ.1:Ευχαριστώ τον Biologist13(στο Twitter)για την ευκαιρία να αρθρογραφώ στο blogspot αυτό που ήταν εξ'ολοκλήρου δική του ιδέα.
4 & 13
Always one of us
Our Lucky 13
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου